Soms krijg je als koor een bijzonder verzoek, een waar je eigenlijk geen “nee” tegen kan zeggen!
De vraag om een herdenkingsconcert te verzorgen op 4 mei voelde als een eer, en met elkaar werden we enthousiast.
De choreocommissie bedacht een nieuwe opstelling, waardoor het nieuwe zingen precies voor het belangrijke 4 mei-concert een feit werd. En ook nog twee nieuwe nummers… dat geeft bij het koor onrust en roept vragen op!
We oefenden in de kerk in onze pas bedachte opstelling met de kersverse nummers, dat gaf nou niet per se meteen zelfvertrouwen.
Na een reprimande van Sabine op een hele slechte repetitie, en een heel zacht gezongen Imagine, was iedereen zich toch wel pijnlijk bewust geworden van het eigen kunnen, daar in die kerk!
Het is ook lastig zingen als er een vertraging hoorbaar is door de enorme akoestiek in dat oude gebouw, dat is absoluut ook wennen. Maar we beheersten nog niet allemaal helemaal wat er van ons verwacht werd.
We oefenden als nooit tevoren, kwamen bij elkaar, bespraken melodieën en tempo, zetten de puntjes op de i en herhaalden telkens weer de nieuwe teksten! En ondertussen werd onze dirigent in Spijk steeds vrolijker en enthousiaster…
Op 4 mei waren wij vroeg van de partij in het Gorinchemse, want de herdenking startte om 19.00 uur.
Om precies half acht zongen wij Imagine, dat tijdens zo’n herdenking ineens een heel andere lading krijgt, dat voel je en dat merk je. We kunnen het blijkbaar wel als het erop aankomt!
Complimentjes volgden van koorleden die via de livestream hadden zitten kijken!
Toen de menigte zich verzamelde voor de stille tocht naar Buiten de Waterpoort, was het vertrouwen gegroeid en had iedereen er zin in om voor het publiek te zingen.
Een koor is een raar fenomeen, emotie komt in golfbewegingen en zo’n proces beleven we eigenlijk met elkaar, voor, tijdens en na een concert. Hierbij doorlopen we tal van emoties als koor, met elkaar!
Een soort rollercoaster-effect waarbij de gang tot het gewenste resultaat niet altijd gaat zonder slag of stoot!
Maar… wat ging het goed en wat hadden we fijn publiek. Veel oude, bekende familieleden, vrienden en ook de burgemeester zat op rij één te stralen!
We zaten er goed in, dat zie je dan als het ware terug in de spiegel die Sabine heet… want eerlijk is eerlijk: wij hebben toch een geweldig leuke dirigent, en wat heeft ze prachtig gesproken!
Het Dona Nobis zorgde voor de gewenste verbinding met het publiek, en zo’n kerk helpt daar natuurlijk enorm bij!
De vele gesprekken die volgden met het publiek bevestigden ons positieve gevoel.
Wat fijn en bijzonder dat wij als Gorinchems Popkoor onderdeel mochten zijn van zo’n belangrijke bijeenkomst!
Op met vertrouwen naar 30 mei!
Zingen is leuk… als het gaat zoals je hoopt!
🎶🎵🎶